“Millet olmak, bir olmak, birlik olmak, beraber olmak neydi?”

Hazırlayan: Yorum yapılmamış Paylaş:

15 Temmuz gecesini ve sonraki süreçleri hep beraber yaşadık. Tanıdıklarımız vefat etti. Onların eşleri ve aileleri içsel olarak adeta yıkıldı. Onlarla beraber bizlerde yıkıldık. Öyle zannediyoruz ama aynı acıyı yaşayana kadar yıkıldık sanmaya devam edeceğiz…

Toplumsal bir travma idi bu ve inanınız etkileri zihinlerimizde, yüreklerimizde ve bedenlerimizde uzun süre kalacak. Bir yönüyle iz kalmalı da aslında. Komşu ülkelerimizdeki savaş ve acılara empati yapmak; ülkemize, nesillerimize, üretimimize ve birbirimize daha güçlü sarılmak adına; gelecek kuşakların yarınlarını inşa ve ihya etmek adına; bu travma izi yeniden hayra tebdil edilerek yapılandırılabilmeli aslında.

Şimdiye kadar Suriyeli kardeşleri anladığımızı sanıyordum. Anlamamışız oysa… Televizyonda izleyip zapping yaptığımız yıkılan binalar, kan revan içinde adamlar ve evet o uçakların yürekleri patlatan seslerini anladığımızı sanıyordum. Ta ki havalimanında tepemizden o uçaklar geçene kadar… Vatan’da kızılca kıyamet koptuğunu görene kadar…
Anlamıştık oysa ne çok konuşuyorduk, ne pervasız hükümler vardı dilimizde savaşlar ve mağdurlarıyla alakalı… Ve aslında kendi yüreğimize değene kadar ne çok şeyi anlamıyoruz…

Bir hikaye anlatıcısının dediği gibi:
“İnsan bir karınca yada arı gibi tamamlanmış bir yaratık değildir. Benliği ona bitmiş bir ürün olarak sunulmaz, bir görev olarak verilir. Bu yüzden kendi varlığı kendisinden gizlenmiştir ve sürekli gerçek özünü arar”
Bizler de bu acılarla kendi gerçek özümüzü arıyoruz.
Sahi biz kimdik? İnancımızın şartları nelerdi?Neden ve nasıl iman ederdik? Din kardeşliğimizin, birbirimize tebliğin,yardım ve infakın ölçüleri nelerdi?
Vatan neydi? Şehadet neydi? Millet olmak, bir olmak, birlik olmak, beraber olmak neydi?
Musibet ve bela geldiğinde işte tam o anda ALLAH emri ve rızası için durabilmek neydi?

15 Temmuz gecesini Kur’andan ayet-ayet yaşadım sanki. En çok teselli bulup sığındığım ayet Tevbe Suresi 40. ayet “üzülme ALLAH bizimledir” oldu.
Ve evet ALLAH bizimleydi. Hep te bizimle… Biz O(c.c)’nunla isek bunu anlıyor ve yaşıyoruz.
O gece inanan, inanmayan herkes ALLAH dedi; sadece inananlar ALLAH ile beraberdi…{jcomments on}

Hazırlayan: Hülya GÖK
Önceki Yazı

15 Temmuz’a Dair…

Sonraki Yazı

“Bir an kendimi Kudüs’te hissettim”

Bunlar da ilginizi çekebilir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir