Biraz Yağmur Kimseyi İncitmez

Hazırlayan: Yorum yapılmamış Paylaş:
Prof. Dr. Kemal Sayar
Timaş Yayınları
Okuyacağınız satırlar, hayatın arka sokaklarında buldukları karşısında şaşırmış, kendisine emanet edilen yükü taşımakta zorlanmış, sarp yokuşu tırmanmak isteyen ve ancak içindeki sızıyı dışarı taşırmakla, yani yazmakla şifa bulacağını zanneden bir yaralı şifacının kalbinden dökülen satırlar. Dünya macerasında hepimiz yaralı varlıklarız.
Yazılarımı, kalbe değen kelimelerle yazmak istiyorum, insana bir şey söyleyen, onu bulunduğu halden daha iyisine çağıran, başka bir dünyanın mümkün olduğunu fısıldayan kelimelerle. Çünkü ben marazi bir iyimserim, dünyanın sözlerle de değişebileceğine inanıyorum. Yaptığım mesleği hala inanarak yapıyorsam, bundan. Kelimeler ruha dokunur, kelimeler ruhu kanatlandırır.
Şaşırıyorum, kimi zaman öyle güzel öyle içten mektuplar alıyorum ki insanlardan… Onlar çoğu kez nazenin, hayatın örselediği iyi ruhlar oluyor. İyiler dünyanın gizli soylularıdır. İşte yazmayı bunun için seviyorum, o ruhlarla bir akrabalık kurma imkanı verebildiği, ümidin kandilinde birlikte aydınlanma imkanı yaratabildiği için. Kelimeler bizi umuda tutunmaya çağırır. Dönüp dolaşıp aynı şeyleri yazıyorum. Adalet, hakikat, güzellik ve iyilik için yazıyorum. Anlamak için… Ne ölçüde başarabildiğim kuşkulu, ancak sözlerim “Çalabın tahtından” gönülden kopup gelsin istiyorum.
İnsan olmak ötekinin ıstırabıyla hemhal olmakla başlar. Ötekini duymayan ve yalnızca kendi küçük çıkarları için yaşayan insanın, insan olmak yolunda kat edeceği büyük mesafeler var. Ötekinin saygınlığını teslim etmeden siyaset yapılamaz. Ötekini değersizleştirerek, onun sözlerini alay konusu yaparak sadece şiddeti mayalamış olursunuz. Bu toplumda acil bir saygı seferberliğine ihtiyacımız var, toplumsal hiyerarşileri alt üst ederek, her insan tekinin saygıya değer olduğunu haykıran bir ikonoklazm ruhu gerekli bize. Ben, baskı ve riya düzenlerine hayır diyebilen, reddedebilen bir insan tekinin gücüne inanıyorum.

Devrimlerin fitilini soylu ruhlar ateşler; tarihi, buldukları dünyayı daha da güzelleştirmek isteyen iyimserler yazar.

“Gerçek hayat, tamamıyla buluşmadan ibarettir.” Buluşmak, karşılaşmak… İnsan, ötekiyle karşılaşarak var olur. Ötekinin bakışıyla, ötekinin yüzünü bana çevirmesi, beni dinlemesiyle, ilişkiyle. Sadece ilişkiler vasıtasıyla kendimizi dünyaya ve başkalarına tamamen açarız. Olmamız gerektiğini düşündüğümüz kişi olmak arzusundan sıyrılarak, gerçekten olduğumuz kişi olmaya izin vererek… İncinmeyi göze alarak…
Kemal Sayar, “Biraz Yağmur Kimseyi İncitmez” le hayatı bir buluşma, bir karşılaşma, yaşadıklarımızdan bir şeyler öğrenme yeri olarak kurmamızı öneriyor. Modern çağın uyuşturucularına inat, sahici bir varoluşa çağırıyor bizi. Yağmurun ve rüzgârın, olgunlaştıran ıstırabın, hayatın içinde saklanmış merhamet, iyilik ve güzelliğin izini sürüyor. Hayatın “niçin?” ine dair esaslı sorular soran, insanı kendi iç ve dış alemini bulduğundan daha güzel kılmaya çağıran, ruha dokunan kelimelerle yazılmış bir kitap.
“Biraz yağmur” da ıslanmayı göze alanlar için.{jcomments on}
Önceki Yazı

Yeşilçam Günlüğü

 

Bunlar da ilginizi çekebilir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir